نائیج را چگونه بشناسیم

       1. در تاریخ رویان درج گردیده است که سه برادر به نام های درویش ملا، درویش مدد و درویش تبار همراه یاران و خدمتگزاران امام زاده محمود (شاهزاده محمود) از فرزندان امام موسی ابن جعفر(ع) از بلاد کربلا جهت دیدار امام رضا(ع) که در طوس و در زمان حکومت هارون عباسی به عنوان ولیعهدی حکومت تشریف داشتند، حرکت کردند و طبق شواهد مسیر حرکت آنها از غرب کشور یعنی از طریق کرمانشاه به تهران و از کوههای شمیرانات به مناطق کوهستانی نور کجور آن زمان بودند. و در زمان حکومت عباسی والی نور کجور از مریدان حکومت مرکزی یعنی هارون بودند و جاسوس هایی در همه مناطق داشته اند که متوجه ورود کاروان می شوند و در منطقه نای به کاروان امام زاده محمود حمله ور می شوند. امامزاده محمود و یاران او در این در گیری مجروح و زخمی می شوند. بعداً در این ناحیه به درجه رفیع شهادت نائل و به دستور این بزرگوار در همین محل به خاک سپرده می شوند. علت صحت این جنگ و درگیری را میتوان، وجود 7 امام زاده در روستای ناحیه و امام زاده های دیگر در بخش بلده، قید کرد. مردم منطقه این سه برادر را به عنوان خادم متولی انتخاب می کنند که این سه برادر   درویش ملا، درویش تبار، درویش مدد به عنوان متولی امام زاده در آن ناحیه که بعداً نام آن نائیج محله نام نهادند، ساکن می شوند که از آن نسل امروزه در شهرستان نورو کجور با فامیلی هایی مختلف زندگی می کنند. عده ای معتقدند که نوادگان حر ریاحی هم با کاروان حضرت محمود به نای آمدند.

 

2. بر اساس بیانات (شريف بابا)جد بزرگ رياحی ها(  جد هفتم  نويسنده وبلاگ) پس از 118 تا 120سال زندگی در ناحیه درگذشت و قبر وی در ابتدای ورودی پيچ ورودی امامزاده  حسن كياسالار و داوود كياسلطان(بنيم آقا) زير درخت زرشك است.

 

 مستندات تازه ای که به صورت تواتری و سینه به سینه نقل شد طایفه نائیج را به گونه دیگری نیز می توان شناخت :

 

بنا به يافته ها طایفه نائیج ریاحی برای اولین بار از طریق مرز کردستان از عراق کنونی وارد ایران شدند پس از آن چند سالی در کرمانشاه سکونت داشتند و سپس به علت درگیری با بومیان منطقه که علت این درگیری بر ما پوشیده است این منطقه را به مقصد اصفهان ترک کردند .

 

پس از گذشت چند سال زندگی در این شهر به علت مساعد نبودن شرایط زندگی چهار خانوار این طایفه منطقه را به مقصد ناحیه واقع در بلده آمل ترک کردند ، البته چند خانواری از این طایفه در اصفهان باقی ماندند و هنوز هم بازماندگان آنها به شهرت ریاحی و سیف در اصفهان زندگی می کنند

 

به گفته یکی دیگر از بزرگان این طایفه به نام ابراهیم نائیج ونوش چهار خانوار از طایفه حر ریاحی که از کرمانشاه به اصفهان آمدند به همراه بزرگ خاندان خود به نام قهرمان که خود نیز 11 فرزند داشت به منطقه بلده آمدند و در ناحیه ساکن شدند و به کار کشاورزی و دامداری و آهنگری که از بزرگان خود به ارث برده بودند مشغول شدند.

 

3. حکایت حربن ریاحی علیه الرحمه : امام در اخبار آورده اند که علی ابن حر ریاحی را دو فرزند بود ابراهیم و محمود که ابراهیم را یک فرزند بود عبدا.. در حله وطن ساخته بود و در زمان عبدالمک مروان علیه العنه زبر علیه العنه در شهر بصره او را شهید کرد. و عبدا.. را دو فرزند بود حسین و محمود و ایشان از ظلم بنی مروان علیه العنه از حله رو به ولایت کردستان نهادند و چون به موضع سعدآباد رسید وطن ساختند و زریات ایشان بسیار شد. اما عبدا.. درحله بجوار رحمت حق پیوست. محمود را یک فرزند بود حسن و حسین را دو فرزند بود جعفر و یعقوب. تازمان خلفای بنی عباس العنه حسین و محمود در سعدآباد بودند و بجوار حق پیوستند اما فرزندان حسین، جعفر، یعقوب از سعدآباد رو به ولایت دارالمرز نهادند چون بموضع نای افتادند وطن ساختند زریات (نسل) ایشان بسیارنند که القاب آنها کرد می باشد. به همین دلیل به پیشوند نائیج ها کرد اضافه شده است به طوریکه مردم قدیم و حال هنوز هم طایفه ریاحی و نائیج را با القاب کرد می شناسند.

بعد از چندین سال زندگی در نای (ناحیه) به اطراف روستاهای بلده، نور، آمل کوچ کرده اند که در کتاب های مختلف در مناطق بسیاری از نائیج ها نام برده شده است.

 

 اول ـ دهستان نائیج علیا

 

1-  واز vaz

 آبادی واز با چهارصد تن سکنه، یکی از مهمترین قصبات نور محسوب می شد و اهمیت آن بیشتر از جهت وجود معادن ذغال سنگ است که رگه های آن اخیراً شناخته شد و برای استخراج آن نیز اقدامات محدودی توسط سرمایه بخش خصوصی، بعمل آمد.

2- گزناسرا

 با 61  خانوار جمعیت و 12 هکتار زمین گندم کاری آبی و 15 هکتار زمین جو کاری آبی وجود داشت.

3- لسی پشت

دوم ـ دهستان نائیج سفلی

۱-جوربند 2-حصفا 3- پولاد کلا 4- سهری 5- علی آباد  6- میرنا 7- ناپلار 8- افراده  9- انبارده

كوچ دوم نائيج به مناطق ونوش وبخشی از كجور 

 این کوچ بیش از180 سال پیش ازروستای ناحیه به نهرودبار صورت گرفت. بدین ترتیب که بعد از چندین سال زندگی در منطقه ناحیه، طایفه اسد که از نوادگان قهرمان بودند در این منطقه باقی ماندند ولی طایفه محراب به همراه عده ای از بزرگان خود که همگی از نوادگان قهرمان بودند به منطقه کجور و نهرود بار نقل مکان کرده اند باقی مانده طایفه محراب به همراه صالح نائیج به اقوام خود در نهرودبار ملحق شدند ولی چند خانواده از اين طايفه در روستای ناحيه باقی ماندند و درحال حاضر حضور دارند و در حدود منطقه تپه سر (كشكاك كرسر) سكنی دارند.(اين كوچ به علت درگيری ميان طايفه اسد و محراب  كه به ناحق و ناجوانمردانه  شهيد شدن فردی از تبار اسد ختم شد . اين درگيری داستانهايی دارد كه در كتب تاريخی ناحيه درج شده. اين درگيری در زمان زندگ‍ی مرحوم شيخ حسن عاجز رخ داد)( من از طايفه اسدالله هستم و به طايفه و تبار خود افتخار ميكنم)

 از آنجائیکه تمام مستندات فوق الذکر به صورت تواتری و سینه به سینه نقل شده اند از این رُخداد ها تاریخ و اطلاعی دقیقی در دست نیست .

 

علت اینکه به این طایفه پیشوند کُرد اضافه کرده اند می توان گفت چون از منطقه کردستان به ناحیه نقل مکان کرده اند بومیان منطقه آنها را به این نام می شناختند و با گذشت زمان این پیشوند به شهرت طایفه نائیج اضافه شد . هم اکنون طایفه های نائیج ، ریاحی و کرد نائیج همگی از یک طایفه می باشند که از کردستان عراق به کرمانشاه و سپس به ناحیه آمده اند.

بنابراين در ميابيم كه طايفه سيف و رياحی  طوايفی اند كه از كردستان و يا عراق به ناحبه آمدند.